Wolfgang Sartorius von Waltershausen pochodził z zamożnej rodziny i już wcześnie przejawiał zainteresowanie nauką. Podczas studiów uniwersyteckich w Getyndze zajmował się matematyką, fizyką, a następnie zwrócił się ku mineralogia e geologia. Pobierał nauki u ważnych osobistości akademickich, takich jak Wilhelm Eduard Weber i Carl Friedrich Gauss, znanych ze swojego wkładu w dziedzinie fizyki i matematyki.
Badania naukowe i prace Wolfganga Sartoriusa
Sartorius von Waltershausen zainicjował szeroko zakrojone kampania badań naukowych na Etnie na Sycylii, z zamiarem napisania pracy o geologii wulkanu. Jego podróże badawcze na Sycylię, w latach 1834–1837 i ponownie 1838–1843, zaowocowały szczegółowe badania topograficzne oraz dogłębnymi analizy geologiczne Etny. Współpracował z kilkoma ekspertami, w tym z architektem Roosem, astronomem Petersem oraz architektem i archeologiem Saverio Cavallarim. Głównym rezultatem jego badań był Publikacja dzieła "Atlas des Aetna" (Atlas Etny), powstały w latach 1844–1861, zawierający szczegółowe mapy topograficzne i geologiczne, ilustracje struktury wulkanu oraz ryciny przedstawiające widoki badanego obszaru, stanowiący bezprecedensowy wysiłek w kontekście ówczesnych badań wulkanologicznych.Wśród jego najważniejszych prac możemy wymienić (w porządku chronologicznym):
- vber die submarinen vulkanische Ausbrüche in der Tertiär-Formation des Val di Noto (Göttingen 1846);
- Physisch-geographische Skizze von Island (Göttingen 1853);
- Atlas des Aetna (Weimar 1848-61);
- Übner die vulkan. Gesteine in Sicilien und Island und ihre submarine Umbildung (Göttingen 1853);
- Geologischer Atlas von Island (Göttingen 1853);
- O Etnie i jej erupcjach (Leipzig 1857);
- Badania nad klimatem współczesnym i dawnym (Haarlem 1865);
- Etna (Lipsk 1880), pośmiertnie we współpracy z A. von Lasaulx.
Etna
Po jego śmierci w 1876 roku dokumenty pozostawione przez Sartoriusa von Waltershausena zostały powierzone Profesor Arnold von Lasaulx, absolwentowi mineralogii w Berlinie. Jego ważne praca nad przetwarzaniem i integracją tych rękopisów zaowocowało 1880 z publikacja dzieła "Der Aetna"". Ta dwutomowa praca podsumowała badania prowadzone przez Sartoriusa nad Etną i zintegrowała je z uzupełnieniami Lasaulxa, pomagając utrzymać pierwotną pracę badawczą przy życiu i aktualności.
Wolfgang Sartorius von Waltershausena opisy geologiczne Etny, w tym szczegóły dotyczące okolicznych obszarów, takich jak Paternò, Biancavilla, Adernò i Bronte, dostarczyły fundamentalna podstawa do zrozumienia geologii wulkanicznej regionu. Badania te obejmowały również odniesienia do starożytnych inskrypcji i zabytków, przyczyniając się do bardziej wszechstronnego spojrzenia na historię i geologię tego obszaru.
Góry Sartorius na Etnie
W styczeń 1865, na wysokości 1700 metrów na północno-wschodnim zboczu Etny, utworzył się kompleks trzech głównych stożków wulkanicznych oraz inny drugorzędny zespół trzech głównych stożków wulkanicznych, generując strumień lawy, który osiągnął wysokość do 850 metrów. Erupcja zakończyła się w czerwcu tego samego roku, nie uszkadzając żadnych pobliskich miejscowości. Jedenaście lat po erupcji zmarł Wolfgang Sartorius von Waltershausen, kratery z 1865 roku zostały poświęcone na jego cześć, hołd dla jego badań naukowych, które związały go z sycylijskim wulkanem.
Monti Sartorius są położone na zewnętrznym zboczu Serra delle Concazze i są spowite krajobrazem charakteryzującym się obecnością sosny modrzewiowej i typowe brzozy etnejskie z białą korą i złotym listowiem jesienią, reprezentującym jedno z najbardziej uderzających miejsc na Etnie.
Możesz odwiedzić te starożytne kratery z pięknym trekking do Gór Sartorius na dwóch wycieczkach Dream Island:










































